š przypomina w wymowie polskie sz     ž przypomina w wymowie polskie ż   č przypomina w wymowie polskie cz  ň - ni    ť  - ti  ď - di 

haczyk w ě w różny sposób zmienia wymowę poprzedzających głosek:
1) po p, b, v, f oznacza połączenie -je (posłuchaj: pěna, oběd, věnec)
2) w połączeniu z m, ě czyta się jako mnie (posłuchaj: město, umět, změnit)
3) w połączeniu z d, t, n zmiękcza wymienione spółgłoski (posłuchaj: zloděj, těžko, podobně)

Čárky (kreski) nad a, e, i, y, o, u (= á, é, í, ó, ú, ý) wskazują na to, że wymawia się je dłużej niż "tradycyjne" samogłoski. Posłuchaj:
krótkie a x długie á, plakát, akumulátor, banán
krótkie e x długie é, fotoreportér, éra, kolébka
krótkie i x długie í, slovník, kefír, komín
krótkie y x długie ý, ukrajinský, blondýnka, veselý
krótkie o x długie ó, chlór, citrón, glóbus
krótkie u x długie ú, úklon, újma, účastník
Długie u, które nie występuje w wyrazie jako pierwsza litera, oznacza się z reguły za pomocą kroužka [ů

i oraz y wymawia się i   i zmiękcza poprzedzające je głoski: d, t i n   di, ti, ni wymawia się twardo w wyrazach zapożyczonych (posłuchaj: edice, Tibet, tenis)
ie (w wyrazach obcego pochodzenia) czyta się jako yje  

Wymowa innych połączeń
dyftong ou czyta się jako oł (posłuchaj: mouka, na shledanou)
kd czyta się jako gd (posłuchaj: kde, kdokoliv, nikdy)
kv, sv, tv wymawia się dźwięcznie - jako kw, sw, tw (posłuchaj: kvalita, osvěta, tvaroh)
j poprzedzające na początku wyrazu spółgłoskę można pominąć (jsem, jde, jméno)
rz należy wymawiać jak w polskim słowie marznąć (posłuchaj: mrznout, potvrzení)
identyczne, sąsiadujące ze sobą głoski wymawia się jako 1 dźwięk (posłuchaj: bezbranný)
dž czyta się trochę bardziej miękko niż polskie dż (posłuchaj: džem, džbán)